Κατηγορίες παιχτών part #3 (final)

“Τι; Μα πως και part 3;” αναρωτιέσαι, αλλά όταν το community είναι πιο πολύχρωμο και από τρεντουλιάρη στο Color Day Festival θα πάρει και δύο, και τρία, και χίλια parts! Μην τρομάζεις όμως, αυτό εδώ μοιάζει πως είναι και το τελευταίο. Αν και μετά από αυτό τη γλύτωσες και δεν έφαγες και ‘συ το καρβουνάκι σου τότε είσαι ή φυσιολογικός ή κωλόφαρδος. Το διπλό δίνει απόδοση 1.05. Ιδού…!

O ψεύτης

Kατηγορία με παθολογικά αίτια και μεγάλο ψυχιατρικό ενδιαφέρον, ο ψεύτης είναι όλα αυτά που εσύ δεν είσαι. Έχει ταξιδέψει σε όλα τα μεγάλα τουρνουά Ευρώπης, Αμερικής και Ανταρκτικής πιο παλιά που έπαιζε σοβαρά και ήταν “pro”. Είχε μερικές από τις πιο ακριβές και σπάνιες κάρτες που έχουν τυπωθεί, αλλά είτε τις έχει στο χωριό είτε τις έδωσε σε ένα μικρό ξαδερφάκι που του άρεσε το παιχνίδι. Δύο τινά υπάρχουν. Είτε κάπου υπάρχει ένας εσκιμώος duelist που κάποια στιγμή στη ζωή του έπαιξε με έναν σπυριάρη με γυαλιά και κοντομάνικο, ή ένα παιδάκι που κυκλοφορεί με έναν Ultra Rare Cyber Stein, είτε ο φίλος μας ο ψεύτης μας πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες καλύτερα και από τρέντι κινέζικο.

O εποχιακός

Αν δεν είσαι “τακτικός πελάτης” παίζει να μην τον έχεις συναντήσει και ποτέ. Θερμός υποστηρικτής του “όπου φυσάει ο άνεμος πάω”, ο εποχιακός θα ξεκινήσει (για εκατομμυριοστή φορά) το game all hyped up κι έτσι, και μέσα στο μήνα θα το παρατήσει ξανά δίνοντας/πουλώντας ότι έχει καταφέρει να μαζέψει. Η επιστημονική κοινότητα δεν έχει αποφανθεί ακόμα για την περίπτωσή του.

H κοπέλα

“Τhis is a man’s world” μας τραγούδησε ο James Brown το 1966, αλλά που να ‘ξερε κι αυτός οτι ένα από τα τελευταία προπύργια ρέουσας τεστοστερόνης και αντρίλας, το yugioh, θα καλωσόριζε στους κόλπους του duelists του ωραίου φύλου. Ας είμαστε ρεαλιστές όμως κορίτσια, για να ενδιαφέρεστε για κάτι το οποίο προσελκύει no-life nerdουλες και παιδάκια, κάποιο πρόβλημα υπάρχει στο λογισμικό σας. Υποτίθεται είστε πιο ώριμες and shit. Για εμάς είναι απόλυτα φυσιολογικό να καιγόμαστε ώρες πάνω από ένα duel και να πανηγυρίζουμε σαν το τελικό του Champions League. Εσείς από την άλλη…;

O anti-fun

Αδίστακτος, απόφασισμένος και μεθοδικός, ο anti-fun υπάρχει για έναν και μοναδικό σκοπό: Να σε κάνει να σιχαθείς το παιχνίδι, την ύπαρξή σου και τη μουράκλα του. Τι θα πει fun duel; Το deck πρέπει υποχρεωτικά να είναι μπουκωμένο ως τα αφτιά με floodgates και traps, ή να είναι deck-πασιέντζα που ο αντίπαλος (η αφεντιά σου δηλαδή) θα τον κοιτάει να παίζει για ώρα, απλά για να του πει “οκ χάνω” μόλις έρθει ο γύρος του. Επιρρεπής σε ξυλοδαρμούς από μικρή ηλικία, ο χλαπάτσας από της Ελλάδος τα παιδιά θα σε κάνει να μισήσεις κάθε τι ωραίο στο παιχνίδι και γενικά στη ζωή.

O πατέρας

Η διασκέδαση λένε δεν έχει ηλικία. Όλοι έχουν δικαίωμα στο να περνάνε καλά. Αλλά μην ξεχωρίζεις όμως σαν τη μύγα μεσ’το γάλα! Ο πατέρας είναι ο τύπος εκείνος που είτε έμαθε για το game από τα παιδιά του, είτε το βρήκε μόνος του (που είναι ακόμα πιο ανησυχητικό και creepy) και αποφάσισε οτι είναι σε μια ηλικία για να δοκιμάσει καινούρια πράγματα. Μid-40s, έρχεται συνήθως με τα παιδιά του ή και μόνος του, το skill του κυμαίνεται σε μέτρια για την εποχή επίπεδα και η ενασχόλησή του αυτή συνήθως δεν κρατάει πολύ γιατί έχει παιδιά, σκυλιά, γατιά και παντόφλα να τον περιμένουν στο σπίτι.

Άντε κι από την επόμενη φορά θα συνεχίσω πάλι να μεταδίδω γνώση.

Comments

comments

Reaper of the Cards

Bio incoming in 3, 2, 1… το πίστεψες ε; Ε λοιπόν δεν έχει bio! Πλάκα κάνω, έχει.

Αλέξης λέγομαι, ή αλλιώς Reaper of the Cards. Πρώην Head Admin και Ruling Guru του Dueling Network. Θα μάθεις πράγματα εδώ! Ξεκίνα το διάβασμα.

Duelingbook username: Reaper of the Cards

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *