Game ReviewsHOTReviews

DEATHLOOP Review

Επανάληψη μήτηρ πάσης κοπώσεως

Το DEATHLOOP αποτελεί ενδιαφέρουσα περίπτωση κυκλοφορίας. Αρχικά, πρόκειται για έναν τίτλο που πρωτοπαρουσιάστηκε σαν προσωρινή αποκλειστικότητα για το PS5 και τους Η/Υ, προερχόμενο από την Arkane (Lyon), studio που ανήκει στον όμιλο της Bethesda και κατ’επέκταση, πλέον, στη Microsoft. Όντας ένα Roguelite FPS με ιδιαίτερο ταμπεραμέντο και την κλασική πλέον φόρμουλα του “παίξε όπως θες” της εταιρείας που το ανέπτυξε, ο τίτλος κατόρθωσε εξ αρχής να αφήσει πολύ θετικές εντυπώσεις και να δημιουργήσει μεγάλες προσδοκίες. Καταφέρνει ωστόσο να ανταπεξέλθει στο hype που έχτισε;

DEATHLOOP Review
καθ όλη την διάρκεια του τίτλου δημιουργείται η εντύπωση πως οι δημιουργοί αναλώθηκαν πολύ στο πώς θα κρατήσουν τους χρήστες του Twitter χαρούμενους.

Αναλαμβάνουμε τον ρόλο του Colt, ενός μυστηριώδους και – από ότι φαίνεται – αμνησιακού πρωταγωνιστή ο οποίος μαθαίνουμε πως είναι μπλεγμένος σε μια μεταφυσική πλεκτάνη που καθιστά τον ίδιο και τους λοιπούς θαμώνες του Blackreef (του τόπου όπου λαμβάνουν χώρα τα συμβάντα) αθάνατους. Ο “ήρωας” της ιστορίας, δυσαρεστημένος από την άνευ συναίνεσης του εξαναγκαστική παραμονή του στο νησί, αποφασίζει πως ανέχτηκε αρκετά την κατάσταση και πως ήρθε η ώρα να δραπετεύσει. Σαφώς, οι λοιποί επωφελούμενοι από το δώρο της Αιωνιότητας έχουν διαφορετική γνώμη κι έτσι ξεκινά ένας καθημερινός αγώνας δρόμου για να λυθεί το μυστήριο που τον κρατά εκεί και να κερδίσει την ελευθερία του. Κυριότερος ανταγωνιστής σε αυτή του την προσπάθεια θα σταθεί η Julianna, η ιδιαίτερα σφόδρα παρουσία που εμφανίζεται σε όλο το υλικό προώθησης του τίτλου. Τα “γιατί” και “πώς” αποτελούν σαφώς spoilers οπότε δε θα επεκταθούμε, μπορούμε ωστόσο να αναλύσουμε κατά πόσο η φόρμουλα λειτουργεί και που αποτυγχάνει να δημιουργήσει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Τέσσερις χώροι επί “Χ” επισκέψεις

Όλοι οι τίτλοι του συγκεκριμένου ιδιώματος έχουν σε μεγάλο βαθμό να κάνουν με την πρακτική της επανάληψης. Ο παίκτης καλείται να κάνει πρόοδο, με την αποτυχία να θεωρείται σχεδόν αναπόφευκτη, κερδίζοντας ωστόσο γνώσεις κι αναπτύσσοντας τις απαραίτητες δεξιότητες ώστε να μπορέσει, εν τέλει, να τα καταφέρει κάποια στιγμή. Σύνηθες κοινό γνώρισμα του είδους αποτελεί ο υψηλός βαθμός δυσκολίας, τιμωρώντας κάθε κακή επιλογή ή εκτέλεση και κατ’ επέκταση κρατώντας την αγωνία σε υψηλά επίπεδα. Άλλωστε, κάθε θάνατος θα αναγκάσει την επιστροφή στην αρχή επιβάλλοντας επανεκκίνηση. Είναι αυτό το σημείο όπου παρατηρείται η πρώτη αστοχία του DEATHLOOP. Καθίσταται σαφές από την αρχή πως οι δημιουργοί βάσισαν μεγάλο μέρος του gameplay σε μηχανισμούς απόκρυψης, αντιγράφοντας πολλά από τα συστήματα των Dishonored. Το πολυβραβευμένο παλαιότερο δημιούργημα υπήρξε η βάση για ότι έχει φτιάξει τα τελευταία χρόνια η Arkane άλλωστε και η ύπαρξη κοινού που αγαπάει την συγκεκριμένη φόρμουλα είναι δεδομένη. Το άστοχο της επιλογής έχει να κάνει με το γεγονός πως τόσο το ΑΙ όσο και η γενικότερη δυσκολία του παρόντος πονήματος απέχουν έτη φωτός από τις προαναφερθείσες κυκλοφορίες. Το αντίπαλον δέος στερείται λειτουργικής αντίληψης του χώρου κάνοντας την εξόντωση του όλο κι ευκολότερη. Ο χαρακτήρας μας προικίζεται ταχύρυθμα με πάμπολλα εργαλεία για να ανταπεξέλθει στην όποια πρόκληση, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που οι βασικές εκδόσεις των ικανοτήτων του καθίστανται ανούσιες από τις πρώτες ώρες. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα όλη η ροή να βασίζεται στην ανάκτηση αντικειμένων με πολύ μικρή αξία από πολύ νωρίς, σχεδιαστική επιλογή που καθιστά την επένδυση χρόνου για εξερεύνηση ανούσια. Καλό παράδειγμα αποτελεί συγκεκριμένο όπλο με σιγαστήρα το οποίο μπορεί να αποκτήσει κανείς στην πρώτη του επίσκεψη σε μία εκ των πρώτων περιοχή, ουσιαστικά εκμηδενίζοντας την ανάγκη για όποια σώμα-με-σώμα εξουδετέρωση από εκεί και πέρα. Αυτή η υπεραπλούστευση της προσέγγισης των αντιπαραθέσεων από τόσο νωρίς, σε συνδυασμό με τον μικρό αριθμό περιοχών – τέσσερις συνολικά – φέρνει τον παίκτη αντιμέτωπο με μια κατάσταση που δεν εντοπίζεται σε άλλα παιχνίδια του είδους: Εφόσον οι χώροι δεν αναδημιουργούνται τυχαία σε κάθε επίσκεψη, γίνονται γρήγορα πολύ γνώριμοι και παύουν να προσφέρουν νέες προκλήσεις. Αυτό δε σταμάτησε τους δημιουργούς από το να απαιτούν πολλές επισκέψεις σε κάθε μία εξ αυτών, βυθίζοντας ένα μεγάλο μέρος του τίτλου σε μια κυκλική επανάληψη ανούσιων ενεργειών.

DEATHLOOP Review
Η κλασική φόρμουλα της Arkane με εστίαση στο “play your way” χρησιμοποιείται κι εδώ, με ορισμένα παράθυρα για δημιουργικό gameplay. Δυστυχώς η στατικότατα του κόσμου και η συνεχής επανάληψη ληστεύει τον τίτλος από το να κεφαλαιοποιήσει στα μέγιστα επί των δυνατοτήτων του

Γυαλιστερό περιτύλιγμα

Μέγα επίτευγμα του παιχνιδιού αποτελεί η δημιουργία ατμόσφαιρας μυστηρίου από την αρχή, τόσο σε επίπεδο αφήγησης όσο και σε αυτό της εξερεύνησης. Όταν το DEATHLOOP ξεκινά ο παίκτης κατακλύζεται από πληροφορίες σχετικά με ανεξήγητους γρίφους, μοναδικά όπλα και αντικείμενα που πλέκουν έναν ιστό τον οποίο, φαντάζεται, να αποκωδικοποιεί αργότερα. Το πρόβλημα είναι πως Α) αυτοί οι εξοπλισμοί είναι ελάχιστοι και Β) ο χρονικός ορίζοντας κατά τον οποίο η πρόσβαση σε όλα αυτά γίνεται εφικτή φέρει το βάθος κουταλιού. Το “Μεγάλο Μυστήριο” που τόσο αριστοτεχνικά παρουσιάζει το παιχνίδι έχει εκτενή επιφάνεια όμως πολύ μικρή μάζα και μετά την απόκτηση των πρώτων πραγματικά ιδιαίτερων τεχνουργημάτων αφήνει μια επίγευση απογοήτευσης για το τι θα μπορούσε να είναι. Συνοψίζοντας, η πρώτη επίσκεψη σε έναν από τους χάρτες αφήνει υπόνοιες για κάποιον γρίφο μακροπρόθεσμης επίλυσης όμως εν τέλει η λύση βρίσκεται μόλις λίγες ώρες πιο κάτω. Ο παρατηρητικός παίκτης θα μπορέσει να αποθησαυρίσει ότι υπάρχει σε κάθε περιοχή πολύ πριν να μπορεί να προχωρήσει με την πλοκή, μιας και για να συμβεί αυτό θα χρειαστούν πολλές, μα πάρα πολλές επανεπισκέψεις. Εξαιρέσεις υπάρχουν, στις οποίες όντως έχει γίνει πολύ καλή δουλειά κι απαιτούν σκέψη και κατανόηση των ζητουμένων, είναι όμως λίγες κι αραιές.

Η δράση του τίτλου καθίσταται ευτυχώς απολαυστική παρά τις άνωθεν αδυναμίες. Ο παίκτης παροτρύνεται – πολλές φορές κυριολεκτικά – να είναι “δημιουργικός” με τον τρόπο που αντιμετωπίζει τις καταστάσεις γύρω του και για τον χειριστή που φέρνει την φαντασία του στη συνάρτηση, δίνονται πολλά εργαλεία για να το πετύχει. Οι ικανότητες που θα καταλήξει να έχει στα χέρια του ο Colt είναι ενδιαφέρουσες και προσφέρονται για πειραματισμό, επεκτείνοντας αισθητά την λίστα δυνητικών αλληλεπιδράσεων με το περιβάλλον και τους κατοίκους του. Κάθε μία μπορεί να παραμετροποιηθεί με επιπρόσθετα χαρακτηριστικά που τους αποδίδουν πολλές φορές ιδιότητες πέραν του πρωτοφανούς. Είναι άξιο απορίας γιατί η εταιρεία δε χρησιμοποίησε κάποιον μηχανισμό τυχαίας αναδημιουργίας των περιοχών (τουλάχιστον σε κάποιον βαθμό) μιας κι ένα πιο δυναμικό περιβάλλον σίγουρα θα έκανε τα θετικά στοιχεία να λάμψουν ακόμα περισσότερο.

Σύντομη αναφορά καλό είναι να γίνει και στο PvP κομμάτι του τίτλου, στοιχείο που διαφημίστηκε σαν “πρωτοποριακό”. Στην πραγματικότητα έχουμε να κάνουμε με την κλασική φόρμουλα των αποκαλούμενων “Souls-like”, με βασική διαφορά την ύπαρξη μηχανισμών βολών πρώτου προσώπου. Ο εισβολέας, ελέγχοντας την Julianna, μπορεί να επιτεθεί στον κόσμο ενός άλλου παίκτη (μόνο εφόσον έχει επιλεγεί να είναι εκτεθειμένος από σχετικό μενού) και να αποπειραθεί να τον εξοντώσει. Αυτό δεν αποφέρει κανένα όφελος πέρα από εναλλακτικές στολές που ξεκλειδώνονται προοδευτικά με το leveling και η προσέγγιση μάλλον άδικη μπορεί να χαρακτηριστεί – η φιλόδοξη εκτελέστρια πρέπει να εξαντλήσει το υπόλοιπο των “ζωών” του στόχου της (μέχρι τρεις αν δεν έχει χάσει καμία) ενώ ο πρωταγωνιστής χρειάζεται να σταθεί τυχερός μόλις μία, έχοντας στη διάθεση του όλα τα χειραγωγίσιμα στοιχεία του χάρτη και τον εξοπλισμό του. Είναι πολύ πιθανό πως μερικές εβδομάδες μετά την κυκλοφορία του τίτλου το συγκεκριμένο στοιχείο θα ξεχαστεί από την βάση χρηστών. Απλά δεν παρέχεται κάποιο κίνητρο πέραν της διασκέδασης, αν κάποιος μπορεί να θεωρήσει την όλη διαδικασία – συμπεριλαμβανομένου και του φτωχού κώδικα δικτύου – διασκεδαστική.

DEATHLOOP Review
Αν και οι κεντρικοί χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες κατά τις αρχικές ώρες του τίτλου, δυστυχώς μαθαίνουμε ελάχιστα για αυτούς μέχρι πολύ κοντά στο τέλος του.

Αυτό που θέλουν να βλέπουν

Στον τομέα της παρουσίασης το DEATHLOOP σίγουρα θα καταφέρει να κερδίσει ένα μέρος του κοινού από την πρώτη στιγμή, όμως ο τρόπος που το επιδιώκει θα το καταστήσει εξίσου αδιάφορο στο λοιπό δυνητικό δημογραφικό. Οι δημιουργοί πόνταραν σε μια αισθητική κοντά σε αυτή των παλαιότερων κυκλοφοριών τους, εστιάζοντας ωστόσο έντονα στα φυλετικά γνωρίσματα των δύο πρωταγωνιστών. Ο τρόπος ομιλίας, το στυλ, η φρασεολογία κι ακόμα και το γέλιο τους φλερτάρουν με το να καταλήξουν να παρουσιάζονται σαν καρικατούρες, όχι όμως στον βαθμό που θα δυσαρεστήσει κάποιον που αναζητά (παντού) το στοιχείο της κοινωνικής εκπροσώπησης. Αυτό μπορεί να είναι καλό για την αρχική εικόνα του τίτλου όμως δημιουργεί μια αμήχανη εντύπωση εμμονικότητας που στερεί από την οργανική παρουσίαση και κάνει τα πάντα να φαντάζουν πιο εσκεμμένα από ότι θα ήταν καλό. Πιο συγκεκριμένα, φαίνεται να “προσπαθεί πολύ” να δημιουργήσει εντυπώσεις, όμως τόσο η γραφή όσο και το βάθος των χαρακτήρων δυσκολεύονται να στηρίξουν το ζητούμενο σε αξιοπρεπή επίπεδα. Το σύνολο σε καμία περίπτωση δεν είναι χαμηλής ποιότητας όμως στερείται ειλικρινούς ταυτότητας κι αυτό είναι κάτι το οποίο σίγουρα θα μείνει σαν παρακαταθήκη του πολύ αφότου έχει κάτσει η σκόνη – σκόνη που είναι σχεδόν σίγουρο πως οι δημιουργοί ανατάραξαν βάσει σχεδίου. Το πιο στενάχωρο είναι πως οι πρωταγωνιστές είναι όντως πολύ συμπαθητικοί και έχουν άριστη χημεία μεταξύ τους, πέφτουν ωστόσο θύματα της υπερβολής των εμπνευστών τους.

Στον τομέα του ήχου εντοπίζεται η μεγαλύτερη συνοχή, μιας κι ότι υπάρχει εδώ είναι όντως άριστο. Η μουσική και η ατμόσφαιρα που χτίζει, οι φωνές των χαρακτήρων (λαμβάνοντας υπόψιν τα άνωθεν), οι ήχοι των όπλων, ακόμα και τα βήματα είναι υψηλότατης ποιότητας κι εμπλουτίζουν την εμπειρία χωρίς αστοχίες. Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στην παρουσία ακουστικών στοιχείων όπως η τριβή του δέρματος των γαντιών του πρωταγωνιστή όταν γεμίζει κάποιο όπλο ή χειρίζεται κάτι στο περιβάλλον, τα οποία δίνουν όντως την εντύπωση ενός τίτλου νέας γενιάς. Η ευκρίνεια βρίσκεται κυριολεκτικά σε άλλο επίπεδο.

Arkane Lite

Το DEATHLOOP είναι σίγουρα ένας αξιόλογος τίτλος με ενδιαφέρουσες ιδέες οι οποίες ταλανίζονται από την εστίαση των δημιουργών του στο να κάνει αίσθηση. Το υβριδικό αποτέλεσμα που προσπαθούν να παράγουν εν τέλει καταλήγει να αποτελεί ένα σύνολο χωρίς συγκεκριμένη ταυτότητα, σε ίσο βαθμό εμπνευσμένο και απροσδιόριστο – ή απλά χαμένο. Μέσα από την επανάληψη των πράξεων του ο παίκτης καταλήγει να γνωρίζει περισσότερα για τους υποστηρικτικούς χαρακτήρες παρά για τους πρωταγωνιστές κατά το μεγαλύτερο μέρος της διάρκειας του παιχνιδιού, κάτι που προκύπτει από την πρόθεση των συγγραφέων να ποντάρουν στο μεγάλο φινάλε. Όπως οριοθετείται και καθορίζεται εν τέλει σαν σύνολο, το νεότερο δημιούργημα του γαλλικού στούντιο έχει μια αμήχανη γοητεία που αρχικά ενθουσιάζει, στη συνέχεια κουράζει λίγο κι εν τέλει προβληματίζει, όχι ωστόσο για τους λόγους που θα ήλπιζαν και σίγουρα όχι το μέρος του πληθυσμού που καλό θα ήταν να προβληματιστεί.

DEATHLOOP Review

Διαβάστε επίσης το review Tales of Arise.

DEATHLOOP

7.5

7.5/10

Θετικά

  • Ατμόσφαιρα και αίσθηση μυστηρίου, τουλάχιστον κατά τις πρώτες ώρες
  • Χαριτωμένοι χαρακτήρες που δυστυχώς καταλήγουν να φαντάζουν πολλές φορές σαν καρικατούρες
  • Ενδιαφέρουσες ικανότητες των πρωταγωνιστών που αφήνουν πολύ χώρο για πειραματισμό

Αρνητικά

  • Τόσο η αισθητική όσο και η απόδοση των χαρακτήρων είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με το στοιχείο της υπερβολής, όχι ωστόσο με τρόπο που καθίσταται γοητευτικός ή απαραίτητα ενδιαφέροντας
  • Προσπαθεί να παντρέψει στοιχεία από διαφορετικά ιδιώματα, ξεχνώντας πολλές φορές εκτός φόρμουλας τα συστατικά που τα καθιστούν απολαυστικά
  • Εκτενής επανάληψη χωρίς εναλλαγές για το μεγαλύτερο μέρος του τίτλου σε συνδυασμό με πολύ χαμηλό βαθμό δυσκολίας καθιστούν την ροή άτονη

FiOth

Χρόνιος λάτρης της βιομηχανίας, θεωρητικός των τάσεων της και υποστηρικτής της καλλιτεχνικής της υπόστασης. Απολαμβάνω το hobby ασχέτως πλατφόρμας, snobάρω τις εμμονές με τις απανταχού εταιρείες και τα τελευταία χρόνια δημιουργώ game guides στο YouTube προκειμένου να κάνω την ζωή των συμπαικτών μου ευκολότερη. Come have a look!

Related Articles

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

For security, use of Google's reCAPTCHA service is required which is subject to the Google Privacy Policy and Terms of Use.

I agree to these terms.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Back to top button

Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη εμπειρία στο διαδίκτυο. Συμφωνώντας αποδεχτείτε τη χρήση των cookies σύμφωνα με την πολιτική cookie.