ΑπόψειςΣΤΗΛΕΣ

Deep Freeze: Στιγματισμός σε βαθμό Άγνοιας

Εδώ κι αρκετό καιρό η βιομηχανία βρίσκεται μπροστά σε ένα σπάνιο ή ακόμα και πρωτοφανές – σε επίπεδο κλίμακας πάντα – φαινόμενο: H Lady Dimitrescu, φαινομενικά βασική ανταγωνίστρια στο πολυαναμενόμενο Resident Evil: VILLage, αποτελεί το επίκεντρο της προσοχής τεραστίου μέρους του κοινού του χώρου, με πολλές γυναίκες να αναπαραστούν την εκρηκτική της παρουσία κι ακόμα περισσότερους άντρες να την… λατρεύουν. Προσοχή στο ρήμα διότι η παρουσία του θα καταστεί σαφέστερη καθώς εμβαθύνουμε. Αισθητά σαφέστερη.

Οι εντυπωσιακές γυναίκες δεν αποτελούν κάτι νέο στον χώρο του gaming. Από τις απαρχές του χρόνου, ακόμα και πριν την εποχή της τρισδιάστατης απεικόνισης, κάθε .png αρχείο, κάθε rendering μέσα στα απλούστερα των FMVs πάσχιζε να αποδώσει την γυναικεία μορφή με όσο το δυνατόν περισσότερη ακρίβεια και με τις εντυπωσιακότερες αναλογίες που θα μπορούσε να φανταστεί ανθρώπινος νους… κυρίως ανδρικός. Χρειάζεται κανείς να εστιάσει την σκέψη του για μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου πριν έρθει στο μυαλό κάποια Tifa, Ada, Triss ή Lara. Όλες αυτές οι κυρίες του ψηφιακού καμβά μοιράζονται κοινά χαρακτηριστικά: Τον δυναμικό τους χαρακτήρα, τις ικανότητες τους, το ενδιαφέρον background – μα κυρίως, την αψεγάδιαστη εμφάνιση τους. Στα μάτια του κάθε bi/straight άντρα ή bi/gay γυναίκας, τα μοντέλα αυτά αποτελούν τον ορισμό του eye candy και η βασιλεία τους υπήρξε αμετακίνητη για δεκαετίες: Δεν υπάρχει τίποτα πιο αναμενόμενο από τον μέσο τίτλο από μια τέλεια γυναίκα, ασχέτως σεναριακής βαρύτητας. Τι είναι αυτό λοιπόν που κάνει την Λαίδη μας ξεχωριστή; Ποιο Κουτί της Πανδώρας άνοιξε με την πληθωρική της παρουσία και σε τι ερωτήματα θα κληθούμε να απαντήσουμε για να φτάσουμε σε ακριβή συμπεράσματα;

Όχι ακριβώς ο μέσος όρος των ανθρωπίνων αναλογιών… κι όχι, δεν είναι απαραίτητες.

Πριν καταλήξει το κείμενο να δίνει την εντύπωση “επιμορφωτικού” δοκιμίου για το κατά πόσο ο χώρος του θεάματος προωθεί μη-ρεαλιστικά πρότυπά, να ξεκαθαριστεί πως αυτός δεν είναι ο σκοπός του: Η εξιδανίκευση της ανθρώπινης μορφής αποτελεί πανανθρώπινο, αιώνιο φαινόμενο. Αν θα μπορούσαμε να θίξουμε κάτι σχετικό, αυτό θα είχε να κάνει με την κατηγορία των “damsels in distress” (ή κοινώς, τις κοπέλες που χρειάζονται διάσωση) όμως αυτή είναι συζήτηση για μια άλλη φορά. Σήμερα θα μιλήσουμε για τους αθέατους – ή πολλές φορές κρυμμένους – gamers οι οποίοι έπιασαν τους εαυτούς πρόσφατα να καθηλώνονται μπροστά στην εικόνα της Κυρίας που παρακίνησε την συγγραφή του άρθρου. Μιας κοινωνικής ομάδας που φυσικά πάει πολύ πιο πέρα από το gaming, καταλάμβανε ανέκαθεν χώρο στις τάξεις των απανταχού συνανθρώπων μας και ανά τις δεκαετίες έχει βρεθεί να χλευάζεται και να υποτιμάται από τον λοιπό, “σωστό” αντρικό πληθυσμό: Ας γνωριστούμε με το πρότυπο του άντρα που δεν θέλει να “σώσει” καμία κοπελίτσα μα θα προτιμούσε να τον σώσουν… ή εναλλακτικά, να τον μετατρέψουν στο “θύμα” της σκηνής.

Για να το κάνω πολύ κατανοητό, υπάρχει ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ανδρών εκεί έξω που προτιμούν να μην έχουν το “πάνω χέρι” στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Είναι όλοι αυτοί που επί χρόνια απεικονίζονται σαν καρικατούρες, να φοράνε latex και να υπομένουν ξυλοδαρμούς σε άπειρες εκφάνσεις χιουμοριστικού και μη υλικού. Χάριν ευκολίας ας τους αποκαλέσουμε “υποτακτικούς”. Αυτοί λοιπόν οι συνάνθρωποι μας, είναι άνθρωποι που βιώνουν πως η γυναικεία Κυριαρχία είναι κάτι που ανέκαθεν τους ήταν απαραίτητο. Μια δυνατή, επιβλητική γυναίκα φαντάζει πολύ πιο ενδιαφέρουσα από κάθε ντελικάτη, οριακά ντυμένη πιτσιρικά που χρειάζεται καθοδήγηση. Εύκολα μπορούμε να κατανοήσουμε κι ορισμένα από τα γνωρίσματα που φέρει αυτή η αισθητική. Η γυναίκα που θα κάνει “κουμάντο” καθίσταται πιο φαντασιακή όσο η παρουσία της γίνεται πιο έντονη, όπως για παράδειγμα το αυστηρό της ύφος… ή το ύψος της.

Η Alcina Dimitrescu, ύψους 2.9 μέτρων μαζί με τις γόβες και το καπέλο της, όπως απεικονίζεται

Γίνεται σαφές λοιπόν πως στην μορφή της Alcina, όλοι αυτοί οι συμπαίκτες μας εντόπισαν κάτι πολύ σπάνιο για τα δεδομένα της βιομηχανίας, αν κι όχι ανύπαρκτο: Την οροθετική εκδοχή της γυναίκας που ενσαρκώνει την Μητριαρχία, μιας οντότητας ισχυρής που μπορεί να αρπάξει από τον λαιμό τον δύσμοιρο Ethan και να τον πετάξει σαν βότσαλο. Φυσικά, στα μάτια τους κι εκ του ασφαλούς (ως είθισται φυσικά σε συναινετικές δραστηριότητες) η μοίρα αυτή δεν φαντάζει και τόσο δυσβάσταχτη – κάτι που σίγουρα έχει γίνει κατανοητό μέσα από τα ατελείωτα memes που παρατηρούμε πρόσφατα. Αυτό που καθιστά το συγκεκριμένο πρόσωπο τόσο mainstream, που έχει προκαλέσει όλον αυτόν τον χαμό εν τέλει, έχει να κάνει και με τα σημεία της εποχής μας: Επιτέλους, όλο και λιγότερα πράγματα καταλήγουν να θεωρούνται taboo, η έκφρασης της φύσης και των αναγκών των συνανθρώπων μας καθίσταται όλο και πιο αποδεκτή κι ακόμα και μεγάλες παραγωγές – παραγωγές που δεν εστιάζουν ευτυχώς ακόμα την προσοχή τους στο να είναι απαραίτητα δημοφιλείς στο Twitter – περιδιαβαίνουν σε πιο ανεξερεύνητα μονοπάτια, χωρίς να τα ορίζουν απαραίτητα επίκεντρο της αφήγησης. Επίσης, καλό είναι να σημειωθεί πως η CAPCOM μας έχει δώσει σχετικά δείγματα και στο παρελθόν: Το εξαιρετικό Haunting Ground της άγγιξε την θεματολογία της μη συναινετικής ηδονοβλεψίας αρκετά εύστοχα, αν και πρόκειται για ένα προϊόν της εποχής του κι έχοντας αυτό σαν δεδομένο μπορούμε να καταλάβουμε (εν μέρει) και την κατάληξη του.

Το πιο συναρπαστικό όμως χαρακτηριστικό του όλου trend είναι το εξής: Εφόσον όλος αυτός ο ντόρος προήλθε από τις τάξεις των απανταχού gamers κι εφόσον ήταν τέτοιου μεγέθους και κλίμακας, μπορούμε να καταλάβουμε πόσος ήταν αυτός ο κόσμος τόσο καιρό και γιατί – ενδεχομένως – να κρύβονταν. Σίγουρα πολλοί content creators έχουν, με μια νότα χιούμορ πάντα, “στοχοποιήσει” στο παρελθόν τους εαυτούς τους όσον αφορά σε αυτές τους τις τάσεις όμως μέχρι σήμερα δεν έχουμε ξανασυναντήσει κάτι παρόμοιο. Ενώ όλοι όσοι ζήσαμε στα 90s μπορούμε να θυμηθούμε μυθοπλασίες όπως τα cheats που θα έκαναν την… πολυγωνική Lara να εμφανίζεται χωρίς τον εξοπλισμό της ή τους απανταχού modders να τροποποιούν γυναικεία μοντέλα προσθέτοντας (ή αφαιρώντας) στοιχεία, εδώ έχουμε να κάνουμε με το ακριβώς αντίθετο φαινόμενο: Την λατρεία προς την γυναικεία μορφή που χαρακτηρίζεται από αριστοκρατικότητα, δύναμη και μια αναπόσπαστη αίσθηση απειλής. Τώρα, αν θέλουμε να αναρωτηθούμε κατά πόσο οι δημιουργοί του τίτλου (όντες Ιάπωνες, συν τοις άλλοις) όντως “εξεπλάγησαν” από την αντίδραση… μπορεί ο καθένας να κάνει την έρευνα του.

O χώρος των anime ανέκαθεν υπήρξε πιο φιλόξενος προς τον εναλλακτικό ερωτισμό. H Satsuki Kiryūin του Kill la Kill αποτελεί τον ορισμό της έννοιας “Mistress”

Την περίοδο συγγραφής αυτού του άρθρου τα μάτια μας είδαν κι άλλα δείγματα στοχοποίησης τέτοιων γνωρισμάτων: Πολύ πρόσφατα η κοινή γνώμη βρέθηκε μπροστά σε σχετικό περιστατικό στην Θεσσαλονίκη με θύμα πρόσωπο της τοπικής μουσικής σκηνής. Σαφώς δεν θα επεκταθούμε όσον αφορά στο περιστατικό, δεν είναι αποστολή μας. Ωστόσο ο γράφων αναρωτιέται αν οι gamers, σαν άνθρωποι που επί δεκαετίες έχουν αντιμετωπίσει αρνητικότητα όσον αφορά στην αγάπη τους προς το hobby και την μορφή τέχνης θα έπρεπε, λίγο πιο ξεκάθαρα από πολλές άλλες κοινωνικές ομάδες, να παίρνουν θέση για αυτά τα θέματα και να επιδεικνύουν λίγο περισσότερο σεβασμό. Αναρωτιέται αν ο περισσότερος κόσμος που τώρα γελάει με τα memes θα ήταν τόσο “χαρούμενος” με αυτή την εξέλιξη αν γνώριζε τι ακριβώς συνεπάγεται. Όπως μας έχουν δείξει στο παρελθόν περιστατικά όπως το #GamerGate, τα πράγματα ενδεχομένως να μην είναι τόσο ρόδινα. Όμως ο χρόνος κυλάει…

Αυτό το μικρό δείγμα γραφής δεν είχε λοιπόν σαν σκοπό να διχάσει ή να δημιουργήσει έριδες – σίγουρα όμως ένας από τους σκοπούς μας είναι να προβληματίσει. Όλοι οι άνθρωποι έχουμε την φύση μας, το κάλεσμα μας αν θέλετε και η παραδοχή του, όταν γίνεται σε υγιή, νόμιμα πλαίσια, δεν βλάπτει κανέναν. Επί χρόνια το μεγαλύτερο μέρος του αντρικού πληθυσμού (ή, εν τέλει, ένα μέρος) κάνει το “κομμάτι του” διασώζοντας την Zelda κι ενσαρκώνοντας τον Dante. Ίσως να ήρθε λοιπόν η ώρα, εν έτει 2021 κι αφού δειλά-δειλά γνωριστήκαμε με χαρακτήρες όπως η Aloy και η Emily Kaldwin, να απολαύσουν και οι οι “άλλοι” το hobby τους, τουλάχιστον στο μέτρο που το απολαμβάνουμε εμείς τόσα χρόνια. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Αν σας αρέσει η συγκεκριμένη προσέγγιση σε θέματα της βιομηχανίας, που έχουν και αρκετή τροφή για σκέψη, διαβάστε όλα τα κείμενα της στήλης μας Deep Freeze, που έχει νέα άρθρα κάθε Σάββατο.

FiOth

Χρόνιος λάτρης της βιομηχανίας, θεωρητικός των τάσεων της και υποστηρικτής της καλλιτεχνικής της υπόστασης. Απολαμβάνω το hobby ασχέτως πλατφόρμας, snobάρω τις εμμονές με τις απανταχού εταιρείες και τα τελευταία χρόνια δημιουργώ game guides στο YouTube προκειμένου να κάνω την ζωή των συμπαικτών μου ευκολότερη. Come have a look!

Related Articles

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

For security, use of Google's reCAPTCHA service is required which is subject to the Google Privacy Policy and Terms of Use.

I agree to these terms.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Back to top button

Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη εμπειρία στο διαδίκτυο. Συμφωνώντας αποδεχτείτε τη χρήση των cookies σύμφωνα με την πολιτική cookie.