ReviewsSeries & MoviesΑπόψειςΣΤΗΛΕΣ

Πως το Midnight Mass ξεγύμνωσε την ελληνική τηλεόραση του 2021;

Δε βλέπω τηλεόραση

Μία φράση που στο χώρο της geek κουλτούρας την ακούς συνέχεια. Όσο η ηλικία όμως αυξάνεται και μαλακώνει το λεξιλόγιο και τις απότομες εκφράσεις, τόσο περισσότερο καταλαβαίνουμε τι εννοεί κάποιος όταν την λέει. Δε βλέπω τηλεόραση, λοιπόν, εννοώντας δεν ανάβω την συσκευή της τηλεόρασης για να δω ελληνικά προγράμματα σε συγκεκριμένη ροή, γιατί εδώ που τα λέμε, μια χαρά τηλεόραση βλέπεις, όταν έχεις δει Game of Thrones, One Piece ή Breaking Bad, απλά δεν είναι ελληνική.

Στη χώρα μας υπάρχουν δύο τρόποι για να δεις σειρές οικονομικά και νόμιμα. Ο ένας είναι να ανοίξεις την τηλεόραση, και ο άλλος να μπεις στο Netflix. Ένα Netflix, που μετά την απόλυτη επιτυχία της καραντίνας, μπήκε σε ρυθμούς Mass Production και δεν κατάφερε μέχρι την έναρξη της τωρινής σεζόν (2021-2022) να παρουσιάσει κάτι συναρπαστικό, θυσιάζοντας ποιότητα για ποσότητα. Φέτος όμως, μπήκε πολύ δυνατά. Πως; Squid Game, 5η σεζόν La Casa de Papel, 3η σεζόν You και φυσικά το απρόσμενο διαμαντάκι του Mike Flanagan, το Midnight Mass, που αποτέλεσε και την αφορμή του σημερινού κειμένου.

Πως το Midnight Mass ξεγύμνωσε την ελληνική τηλεόραση του 2021;

Ελληνική TV 2021

Πίσω στα δικά μας τώρα. Φέτος, έχουμε την πολύ μεγάλη χαρά να φιλοξενούμε το πιο σημαντικό Roster σειρών που έχουν προβληθεί εδώ και αρκετά χρόνια. Ακριβές παραγωγές, από σοβαρούς σκηνοθέτες και συγγραφικές ομάδες, και με πολύ σημαντικά πρόσωπα τόσο σε πρωταγωνιστικούς όσο και σε δευτερεύοντες ρόλους. Βαρδιάνος στα σπόρκα (ΕΡΤ, σκην: Μανούσος Μανουσάκης), Καρτ Ποστάλ (ΕΡΤ, σκην: Γεώργιος Παπαβασιλείου), Άγριες Μέλισσες s03 (ΑΝΤ1, σκην: Λευτέρης Χαρίτος, Σπύρος Μιχαλόπουλος, Σταμάτης Πατρώνης), Κομάντα και Δράκοι (MEGA, σκην: Θοδωρής Παπαδουλάκης), Γη της ελιάς (MEGA, σκην: Αντρέας Γεωργίου), και Σασμός (Alpha, σκην: Κώστας Κωστόπουλος). Σε όλα αυτά μπορούμε να προσθέσουμε και την επερχόμενη σειρά του Γιώργου Καπουτζίδη, Σέρρες, που η ιστορία δείχνει ότι πιθανώς θα γίνει Hit και κάποιες άλλες παραγωγές που θα δούμε μέσα στη σεζόν, όπως το Αγάπη Παράνομη. Στα χαρτιά τουλάχιστον, η Ελληνική τηλεόραση της φετινής σεζόν, εκπροσωπείται σοβαρά.

Πάμε τώρα όμως και στην πράξη. Ένα μήνα μετά τι έχουμε καταφέρει; Οι Άγριες Μέλισσες είναι έτοιμες να κοπούν. Η σειρά που άλλαξε και πάλι την ελληνική τηλεόραση δεν άντεξε τον ανταγωνισμό και λόγω κόστους ο ANT1 σκέφτεται πολύ σοβαρά να την κόψει. Οι υπόλοιπες;

Πως το Midnight Mass ξεγύμνωσε την ελληνική τηλεόραση του 2021;

Γη της Ελιάς και Σασμός, ενώ αποτελούν υπερπαραγωγές, και πηγαίνουν πολύ καλά σε τηλεθέαση, δεν έχουν να πουν τίποτα το διαφορετικό από άλλες σειρές του παρελθόντος τύπου Μπρούσκο, Τατουάζ κλπ. Το ίδιο χιλιοπαιγμένο σενάριο που βλέπουμε σε κάθε ελληνική μελοδραματική σειρά από το 1993 και πέρα. Παράνομες αγάπες, κόντρες με σόγια, ένας δύο θάνατοι έτσι για το καλό, κάποια πλούσια οικογένεια που συνήθως είναι και κάπου μπλεγμένη, ένας αστυνομικός για να ερευνήσει τους φόνους και να μπορεί να υπάρχει ροή. Τίποτα το πρωτότυπο, πέρα από τις πολλαπλές υποκριτικές παρουσίες σημαντικών ανθρώπων του χώρου. Αν αναρωτηθούμε πόσες τέτοιες σειρές έχουν περάσει από τους δέκτες του ελληνικού κοινού, ακόμα και ο πιο φανατικός δε θα μπορέσει να τις αριθμήσει όλες.

Περνάμε μετά στην σειρά έκπληξη, το Βαρδιάνος στα σπόρκα, με την Ρένα Λουιζίδου στον πιο κόντρα ρόλο της καριέρας της. Η συγκεκριμένη σειρά, ενώ από σενάριο και πρωτοτυπία είναι ένα σκαλί πάνω από όσα βλέπουμε συνήθως, χωλαίνει σε σκηνοθεσία, που είναι βγαλμένη από ελληνική tv των 90s, και από τραγικότατες ερμηνείες των δευτερευόντων ηθοποιών που είναι στα όρια του προσβλητικού.

Συνεχίζουμε με το Καρτ Ποστάλ, που υπογράφει ο Γεώργιος Παπαβασιλείου, ο ομογενής σκηνοθέτης που συστήθηκε στο κοινό με το 42 Βαθμοί Κελσίου στο Cosmote TV και βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της Victoria Hislop. Μία πολύ προσεγμένη σειρά, 12 αυτοτελών ιστοριών, που συνδυάζονται ιδανικά σε ένα κεντρικό σενάριο.

Τελευταίο, αλλά καθόλου καταϊδρωμένο, το Κομάντα και Δράκοι του Θοδωρή Παπαδουλάκη. Η σειρά που ανέμενα περισσότερο από όλες φέτος, και με δικαιώνει και με το παραπάνω. Ο άνθρωπος που υλοποίησε το “Νησί” το 2010, και έδειξε μία σπίθα ελπίδας στην ελληνική τηλεόραση των μνημονίων με το “Η λέξη που δε λες”, το 2016, κάνει για άλλη μια φορά το θαύμα του, με μία σειρά βγαλμένη από τα καλύτερα όνειρά μας, που αν συνεχιστεί έτσι, και δεν αναλωθεί σε νέες σεζόν λόγω επιτυχίας, ίσως να μιλάμε για την καλύτερη ελληνική σειρά που έγινε ποτέ.

Πως το Midnight Mass ξεγύμνωσε την ελληνική τηλεόραση του 2021;

Τα δύο τελευταία μάλιστα, για λόγους που θα δείτε εν καιρώ, θα τα βγάλω από την σύγκριση που θα ακολουθήσει, γιατί βρίσκονται πολλά σκαλιά πάνω από τις υπόλοιπες σειρές.

Ένα το κρατούμενο

Επιστρέφουμε στο Midnight Mass και συγκεκριμένα στον τρόπο που στέκεται απέναντι σε πολύ πιο ακριβοπληρωμένες παραγωγές. Μία γρήγορη ματιά στο σενάριο θα σας βάλει στο κλίμα: Ένας νεαρός με όνομα Raily Flynn επιστρέφει στο νησί που μεγάλωσε, ύστερα από κάποια χρόνια στη φυλακή. Ταυτόχρονα, καταφθάνει στο νησί και ο νέος ιερέας της περιοχής. Ο ένας, δακτυλοδεικτούμενος, ο άλλος, ο πιο αγαπητός. Παρ’ όλες τις τεράστιες αντιθέσεις και διαφωνίες τους, οι δύο άντρες ξεκινούν την συναναστροφή. Οι συζητήσεις θρησκευτικού περιεχομένου μονοπωλούν το ενδιαφέρον τους, μέχρι που κάποια στιγμή, η κοινότητα του Άγιου Πατρικίου όπου λειτουργεί, ζει από κοντά τα θαύματα του νέου ιερέα. Και κάπου εκεί, αλλάζουν όλα.

Μέσα σε μία μικρή παράγραφο σας περιέγραψα την κεντρική ιδέα της νέας ψυχολογικής σειράς του Netflix, απλά και μόνο για να καταλάβετε πόσο απλή είναι. Το πρώτο σημείο λοιπόν, που θέλω να σταθούμε βρίσκεται εδώ. Οι ελληνικές σειρές, όσο ακριβές παραγωγές και αν είναι, πάσχουν πάντοτε συγγραφικά. Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί συνήθως, δεν υπάρχει έτοιμο σενάριο από πίσω, και η παραγωγή συνεχίζεται ανάλογα με την επιτυχία. Αυτό συνεπάγεται, εύκολα μεταβαλλόμενα σενάρια και ο πιο προσιτός τρόπος να επιτευχθεί, είναι φυσικά να υπάρχουν κενά. Αν δεν υπάρχουν, δε θα μπορέσει ποτέ να μπει εκ του παρελθόντος, ένας παλιός έρωτας για παράδειγμα (πολύ πρωτότυπο ε;), και να αλλάξει τη ζωή των πρωταγωνιστών μας.

Πως το Midnight Mass ξεγύμνωσε την ελληνική τηλεόραση του 2021;

Συν άλλο ένα

Ένα άλλο σημείο που θέλω να σταθούμε στο Midnight Mass είναι οι ηθοποιοί. Στο Αμερικάνικο Hit του Flanagan συμμετέχουν 35 ηθοποιοί συνολικά, εκ των οποίων οι 18 έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο, και οι υπόλοιποι από πολλές έως ελάχιστες σκηνές. Τα κείμενα της σειράς όμως, είναι γραμμένα με τέτοιο τρόπο, που αναδεικνύουν στο έπακρο τις υποκριτικές ικανότητες οχτώ με δέκα εξ αυτών, αφήνοντας τους υπόλοιπους να συμμετέχουν με άλλους τρόπους που τους ταίριαζαν καλύτερα. Για παράδειγμα: η Kate Siegel, ο Zach Gilford και ο Hamish Linklater, έχοντας τους τρεις πιο σημαντικούς ρόλους της σειράς, έχουν και αρκετούς μονόλογους. Αντίθετα, ο Rahul Kohli και ο Michael Trucco, ενώ συμμετέχουν σε όλα τα επεισόδια σε πολύ σημαντικούς ρόλους, οι γραμμές που τους αντιστοιχούν είναι ελάχιστες.

Εδώ, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Πιανόμαστε από την σειρά Βαρδιάνος στα σπόρκα, αλλά το φαινόμενο συναντάται πολύ συχνά. Η συγκεκριμένη σειρά, ενώ θεματολογικά και σεναριακά, είναι απολύτως σοβαρή, πάσχει έντονα σε υποκριτική. Ενώ το κεντρικό πρόσωπο, της κυράς Σκεύως, καταφέρνει να υλοποιηθεί πολύ ικανοποιητικά, η σειρά είναι σκηνοθετημένη με τέτοιο τρόπο, που αντί να βλέπουμε την αγωνία και τον πόνο της μητέρας (Ρένα Λουιζίδου), που ψάχνει να βοηθήσει τον άρρωστο γιο της, βλέπουμε γραφικούς κωμικούς διαλόγους μεταξύ άσχετων με την σημαντικότητα των γεγονότων ανθρώπων, που φέρνουν μια εκ διαμέτρου αντίθετη με τη φιλοσοφία της σειράς, χιουμοριστική πνοή, καταστρέφοντας ότι προσπαθεί να χτίσει σε συναισθηματική φόρτιση, που είναι και το πιο σημαντικό για να κρατηθούμε. Όλο αυτό φυσικά, απλά και μόνο για να πάρουν κάποιες γραμμές, οι δευτερεύοντες ηθοποιοί, που συνήθως παίζουν για τρεις και εξήντα, και το μόνο που μπορεί να τους προσφέρει μία παραγωγή είναι μερικά δευτερόλεπτα δημοσιότητας, μέχρι να κλείσουν ένα πιο σημαντικό ρόλο.

Δεύτερο σημείο, λοιπόν, που θέλω να κρατήσουμε είναι η αδυναμία των σκηνοθετών να αναδείξουν τις αρετές του εκάστοτε ηθοποιού, που στην Ελληνική τηλεόραση, μπορεί να επηρεαστεί από το διαθέσιμο budget, από κάποια άνωθεν εντολή ή ακόμα και από κάποια χάρη, που θα ξεπληρωθεί με 20 δευτερόλεπτα δημοσιότητας.

Τρίτο και καλύτερο

Περνάω γρήγορα, γρήγορα και αναγκαστικά κάνοντας όσο λιγότερα γίνεται Spoilers, σε μία από τις τελικές σκηνές του Midnight Mass. Λίγο πριν τελειώσει το προτελευταίο επεισόδιο, συμβαίνει αυτό που περιμέναμε εξ αρχής, και έρχεται η τελική ανάδειξη των γεγονότων. Σταματάμε όμως, ηθελημένα σε ένα συγκεκριμένο frame. Το παρακάτω:

Πως το Midnight Mass ξεγύμνωσε την ελληνική τηλεόραση του 2021;

Τι βλέπεται; Μία εκκλησία, μπηγμένη στο αίμα. Τι έχει γίνει; Δε θα σας πω. Δεν αφορά αυτό το συγκεκριμένο κείμενο. Ίσως κάποια άλλη φορά. Αυτό που θέλω όμως να αναδείξουμε είναι ότι σε παραγωγές άλλων χωρών, το να δείξεις μία τέτοια εικόνα, είναι αποδεκτό ακόμα και σε prime time. Στην Ελλάδα, αυτό… Λάθος…. Στην Ελλάδα του 2021, αυτό ακόμα δεν επιτρέπεται αν δεν πάρει άδεια, από ΕΣΡ, τοπική κοινότητα, τοπική εκκλησία, Αρχιεπισκοπή χώρας, Δήμαρχο, Κοινοτάρχη, πιθανώς Νομάρχη, γειτόνισσες που πιστεύουν ότι υμνείται ο Διάβολος και πληθώρα αρμοδίων Υπηρεσιών και ομάδων, ότι αυτό που παράγεις είναι προϊόν μυθοπλασίας.

Τρίτο σημείο λοιπόν, που πρέπει να σταθούμε είναι η πιθανότητα να πάει τσάμπα ότι έχεις γυρίσει μέχρι στιγμής. Φανταστείτε να έχεις ξοδέψει χρόνο, χρήματα και φαιά ουσία, για να δημιουργήσεις και ξαφνικά να πρέπει να αλλάξεις ότι είχες σχεδιάσει να κάνεις ή να κοπεί η σειρά σου, γιατί ένας αρμόδιος φορέας ή μία τοπική κοινότητα θεωρεί ότι προσβάλλεται με όσα βλέπει. Πως θα πάει η δημιουργική γραφή και σκηνοθεσία μπροστά με αυτόν τον τρόπο; Πως θα καταφέρει να ανθίσει το πιο σημαντικό είδος τηλεόρασης, ώστε να ξαναφέρει τους νέους ανθρώπους κοντά της; Την ώρα που γράφονται οι συγκεκριμένες λέξεις, βρισκόμαστε στο 4ο επεισόδιο Κομάντα και Δράκοι, και δεν ξέρω καν αν θα συνεχιστεί, γιατί το μεταφυσικά στοιχείο που προβάλλεται, ίσως είναι too much για συγκεκριμένες κατηγορίες ελληνικού κοινού.

Ένα και ένα κι’ άλλο ένα κάνει Τρία

Κατά τη διάρκεια αυτών των 1494 λέξεων άνωθεν, σταθήκαμε σε τρία συγκεκριμένα σημεία. Στο κατά πόσο υπάρχει η σεναριακή καινοτομία και αν υστερούν οι σειρές της Ελληνικής τηλεόρασης συγγραφικά, στο κατά πόσο οι σκηνοθέτες έχουν τη διάθεση και την ικανότητα να αναδείξουν τους ηθοποιούς που συνεργάζονται με τον κατάλληλο τρόπο και αν είναι ελεύθεροι να το κάνουν και στο κατά πόσο αξίζει να επενδύσει κάποιος στην πρωτοπορία, καθώς έχει να περάσει από σαράντα κύματα για να καταφέρει να δημιουργήσει.

Τρία στοιχεία, που λείπουν σχεδόν από κάθε Ελληνική σειρά που παράχθηκε ανά τα έτη και προβλήθηκε σε φυσιολογική ώρα, αλλά μπορείς εύκολα να τα συναντήσεις σε οποιαδήποτε ξένη σειρά, όπως το Midnight Mass. Γιατί όμως στέκομαι στην συγκεκριμένη σειρά, και δεν καταπιάνομαι από οποιαδήποτε άλλη; Και το La Casa de Papel για παράδειγμα, θα μπορούσε να μπει στην συγκεκριμένη εξίσωση. Γιατί εμείς σταθήκαμε εδώ;

Πως το Midnight Mass ξεγύμνωσε την ελληνική τηλεόραση του 2021;

Η επιλογή της συγκεκριμένης σειράς του Flanagan είναι πολύ πιο κοντά σε όσα χρειάζεται να κάνουμε για την μετάβαση από την “Μεξικάνικη σαπουνόπερα” που ανήκουμε, στην σοβαρή παραγωγή. Το Midnight Mass κάνει αυτό που θα μπορούσαμε να κάνουμε και εμείς, αλλά αρνούμαστε. Δεν βασίζεται σε οπτικά εφέ και απίστευτα μακιγιάζ. Δεν χρειάζεται καν τεράστιο budget για να υλοποιηθεί κάτι αντίστοιχο. Είναι μία σειρά με κύριο γνώμονα, την δημιουργική συγγραφή και την ανάδειξη των ιδιαιτεροτήτων του κάθε ηθοποιού, αλλά έχει και ένα σημαντικό εμπόδιο, που εμείς πρέπει να ξεπεράσουμε για να κάνουμε την μετάβαση. Την τόλμη να ξεφύγουμε από τα συνηθισμένα. Και εκεί είναι που το Midnight Mass μας ξεγύμνωσε πλήρως.

Την επόμενη φορά λοιπόν, που θα προβάλλονται σειρές όπως το Κομάντα και Δράκοι, στάσου και ρίξε του μια ματιά. Αν θέλουμε κάποια στιγμή να φύγουμε από την κοινωνικοαστυνομική σαπουνόπερα πρέπει να στηρίζουμε αυτές τις προσπάθειες. Αν όχι, τότε καλύτερα να ενημερώσουμε μαζικά τους Έλληνες δημιουργούς, να μεταφέρουν απευθείας τις ιδέες τους στο Netflix. Εκεί, μπορεί και να τις δούμε…

Υ.Γ.: Το κείμενο είναι καθαρά προϊόν της προσωπικής μου άποψης. Δεν συμπεριέλαβα σε κανένα σημείο την σειρά του Σωτήρη Τσαφούλια, "Έτερος Εγώ", καθώς πρόκειται για παραγωγή συνδρομητικής τηλεόρασης που προσωπικά δεν συγκαταλέγω στην Ελληνική τηλεόραση. 

Commander Guts

Commander Guts A mystery man...

Related Articles

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

For security, use of Google's reCAPTCHA service is required which is subject to the Google Privacy Policy and Terms of Use.

I agree to these terms.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Back to top button

Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη εμπειρία στο διαδίκτυο. Συμφωνώντας αποδεχτείτε τη χρήση των cookies σύμφωνα με την πολιτική cookie.