The Wanderer: Frankenstein’s Creature Review

Μάλλον είναι σημάδι από αυτά τα παιχνίδια που παίζω, ότι πρέπει να αρχίσω να διαβάζω κανένα βιβλίο… Ναι, το The Wanderer: Frankenstein’s Creature είναι βασισμένο στην πασίγνωστη ιστορία του Φρανκενστάιν ή “ο Σύγχρονος Προμηθέας”, της Mary Shelley από το 1816. Ακολουθώντας όμως την ζωή και το βάσανο του πλάσματος που έφτιαξε ο νεαρός επιστήμονας, και όχι του ίδιου του Frankenstein.

Το The Wanderer: Frankenstein’s Creature κυκλοφόρησε στις 31 Οκτωβρίου του 2019. Με εταιρία παράγωγης την La Belle Games, και χρηματοδότηση και έκδοση από την ARTE France. Είναι ένα Choice Making, Point and click, Walking simulator. Παίζετε αποκλειστικά μόνο με το ποντίκι και το αριστερό κλικ. Καθώς σας ταξιδεύει μέσα σε πανέμορφους τόπους και μαγευτικά τοπία, οι αποφάσεις σας θα έχουν αντίκτυπο στην κατάληξη αυτής την τραγικής ιστορίας. Πάμε να δούμε ποια ήταν η εμπειρία μου μαζί του, και πιο ήταν το μεγάλο του σφάλμα που το κατατάσσει σε αυτή την βαθμολογία.

Επίσης από δω και κάτω θα αναφέρομαι στο παιχνίδι ως απλά “The Wanderer“, για αυτονόητους λόγους. Ας ξεκινήσουμε το ταξίδι μας.

Story

Η ιστορία μας ξεκινάει με την γέννηση του ανώνυμου τέρατος μας του The Wanderer. Προσπαθώντας να ανακτήσουμε τις αισθήσεις μας καταφέρνουμε και διαφεύγουμε από το εργαστήρι του δημιουργού μας, και ξεχυνόμαστε στα άγνωστα δάση της Γερμανίας. Εκεί θα προσπαθήσουμε να μάθουμε για τους κανόνες της φύσης και θα προσεγγίσουμε το πρώτο μας χωρίο που κατοικούν άνθρωποι. Ενώ τα παιδιά του χωρίου δεν φαίνεται να ενοχλούνται από την εμφάνιση μας, και ευχάριστα παίζουν μαζί μας μπάλα, οι ενήλικες φαίνεται να έχουν διαφορετική άποψη.

Έτσι ξαφνικά από τα όμορφα ζωντανά χρώματα της χαράς, ο χώρος σκοτεινιάζει και η μουσική γίνεται απειλητική και γρήγορη. Αρχίζουν να μας κυνηγάνε με πυρσούς και δίκρανα, για να αφανίσουν το φρικιαστικό πλάσμα από το χωρίο τους. Πάνω στον τρόμο μας και χωρίς να καταλαβαίνουμε γιατί συμβαίνει όλο αυτό, στην προσπάθεια μας να αντισταθούμε και να προστατευτούμε. Μια πέτρα φεύγει από το χέρι μας και βρίσκει ένα από τα παιδιά που έτυχε να είναι εκεί στο κεφάλι. Είχαμε διαπράξει το πρώτο μας έγκλημα ως τέρας που δεν ήξερε ούτε που βρίσκεται ούτε που ανήκει. Και ξέραμε ότι από δω και πέρα θα ζούσαμε σαν κυνηγημένοι, χωρίς σπίτι και χωρίς κανένα φίλο.

Το ταξίδι μας μέχρι το τέλος…

Κάπως έτσι μέσα σε τραγικά γεγονότα συνεχίζεται η ιστορία μας μέχρι το τέλος της. Προσπαθώντας να βρούμε κάποιον να μας αποδεχτεί και να δείξουμε στον κόσμο ότι μπορούμε να ανήκουμε ανάμεσα του. Αλλά πάντα οι προσπάθειες μας είναι μάταιες και οι ελπίδες μας φρούδες. Το παιχνίδι διαθέτει τέσσερα διαφορετικά τέλη, με βάση τις αποφάσεις μας στα διάφορα γεγονότα που συναντάμε. Όμως και τα τέσσερα είναι εξίσου τραγικά και ματαιόδοξα. Διότι μια ιστορία ενός πλάσματος που δεν έχει νόημα ύπαρξης και είναι γεννημένο από την παράνοια ενός επιστήμονα, δεν μπορεί να έχει χαρούμενο τέλος στην ιστορία του.

Γενικά η ιστορία ήταν κλασσική, υπέροχη, αληθινή, και μιλούσε για μια ιστορία ρατσισμού στο 1816, όπου δεν υπήρχε καν ο όρος αυτός. Τραγικό, στενάχωρο, πεσιμιστικό και σε κάποια σημεία με ‘πιάσαν λίγο τα ζουμιά. Όμως δυστυχώς το παιχνίδι έχει δυο τόσο μεγάλα θέμα. Που ενώ θα μπορούσα να το λατρέψω και να το ξανά επισκεφτώ για όλα τα πιθανά τέλη του, μου ήταν αδύνατο να το κάνω. Και πάμε να δούμε παρακάτω γιατί.

Gameplay

Στα του Gameplay δεν υπάρχουν πολλά πράγματα που κάνουμε πέρα από το να κλικάρουμε πράγματα και να γίνονται Events που προχωρούν την ιστορία. Υπάρχουν μερικά Mini games, όπως rythm games, reaction games και τέτοια μέσα. Αλλά τα συναντάς σπάνια και τα Controls δεν βοηθάνε και πολύ στην εκτέλεση τους. Υπήρχαν και μερικά παζλ σημεία μέσα στο παιχνίδι τα οποία μου φάνηκαν πολύ εύκολα, αλλά θα προκαλέσουν αρκετή σύγχυση σε πολύ κόσμο, λόγο των κακών Controls.

Controls / Αποφάσεις

Όπως προανέφερα το παιχνίδι έχει τον πιο απλό αλλά πολύ εκνευριστικό χειρισμό. Τα settings είναι ανύπαρκτα, και δεν σου δίνεται η ικανότητα να παίξεις με όπιο τρόπο ή κουμπιά θες. Οπότε είσαι περιορισμενος στο κλικ του ποντικιού σου, που όμως μέχρι και το τέλος δεν κατάλαβα αν το κρατάω πατημένο ή όχι για να κινηθεί ο χαρακτήρας. Αν άπλα πατάω που θέλω να πάει ο χαρακτήρας μια φορά. Αν η απόσταση του κέρσορα είναι σχετική με την ταχύτητα του πλάσματος. Δεν ξέρω… Ένιωθα συνεχεία ότι μάθαινα τα controls από την αρχή ακι ήταν όλο κι όλο ένα κουμπί! Αυτό ήταν δυστυχώς ένα μεγάλο σφάλμα, και ένας πολύ σημαντικός λόγος που δύσκολα θα ξαναγύριζα στο παιχνίδι. Διότι σε βγάζει πάρα πολύ από την φάση της ιστορίας, όταν ο χαρακτήρα σου δεν κάνει αυτό που θες, στο 70% των περιπτώσεων.

Το βασικό χαρακτηριστικο του The Wanderer είναι οι αποφάσεις σας. Αρκετές φόρες θα κάνετε διάλογους και θα έχετε επιλογές. Ή άλλες φόρες θα βλέπετε ένα γεγονός μπροστά σας και θα πρέπει κάτι να κάνετε. Οι αποφάσεις σας, πέρα από το τελευταίο κεφάλαιο του παιχνιδιού, δεν κατάλαβα πως επηρεάζουν το τέλος. Αλλά σίγουρα ο τρόπος που επιλέγεται να πράξετε επηρεάζει την εμπειρία σας. Θα αφήσετε να κυριαρχήσει το τέρας μέσα σας, ή θα προσπαθήσετε να βρείτε την ανθρωπιά σας. Όπως και να χει και τα τέσσερα τέλη είναι εξίσου τραγικά και πεσιμιστικά, οπότε σε συνδυασμό με τα κακά Controls δύσκολα θα σας κινήσει το ενδιαφέρον να το ξανά παίξετε.

Το πραγματικό τέρας της ιστορίας…

Όμως το πιο σημαντικό κακό πράγμα που κάνει το The Wanderer, είναι τα Game Breaking Bugs του. Ξεκινώντας το τρίτο κεφάλαιο του παιχνιδιού άρχισα να μην καταλαβαίνω τι γίνεται. Γινόντουσαν γεγονότα χωρίς εξήγηση και λόγο, και οι εποχές άρχιζαν να αλλάζουν μόνες τους, ενώ το παιχνίδι άρχισε να κολλάει. Το παιχνίδι έχει Autosave, οπότε λέω ας κάνω restart. Το έκλεισα, το ξανάνοιξα, και το Save μου είχε εξαφανιστεί.

Για να εξηγήσω τι συνέβη ανέτρεξα στα forums του Steam όπου και εκεί δεν βρήκα πολλές απαντήσεις. Μόνο παράπονα από άλλους χρήστες για παροιμιακό προβλήματα και χάσιμο της προόδου τους. Αυτό είναι απαράδεκτο για ένα παιχνίδι που υπάρχει εδώ και ένα χρόνο και υποτίθεται είχε ένα άλφα Buget, να έχει τέτοια Bugs.

Αυτό που είχε συμβεί σε έμενα ήταν ότι το παιχνίδι είχε μπερδέψει τα κεφάλαια του μεταξύ τους, και με έστελνε σε διάφορα άκυρα σημεία μέσα στην ιστορία πριν την ώρα τους. Κάτι που αν δεν με είχε ξενίσει και δεν το παρατηρούσα, μπορεί να το συνέχιζα έτσι και να μην είχα καταλάβει τίποτα. Απλά απαράδεκτο! Ας έφτιαξε μετά από 2 Restart και ας χρειάστηκε να κάνω New Game. Η εμπειρία μου και η απορρόφηση μου στην ιστορία είχε ήδη αρχίσει να σβήνει.

Γραφικά

Το κύριο χαρακτηριστικο του The Wanderer είναι η εντυπωσιακή του παρουσίαση που μοιάζει με πινάκα ζωγραφικής. Όντως τα Backround είναι πινάκες ζωγραφισμένοι στο χέρι, και οι χαρακτήρες είναι Sprites με Animations από πάνω τους. Αυτό αν και φαίνεται υπέροχο και είναι μια πολύ ωραία αρτιστική προσέγγιση. Με μια πιο κοντινή μάτια όλο αυτό γίνεται μια ψευδαίσθηση. Διότι όταν χρειαστεί να γίνει Zoom σε κάτι κοντινό, θολώνει και pixelaζει απίστευτα το Backround, καθιστώντας το άσχημο. Και δεν θα είχα πρόβλημα αν ήταν σε μερικά σημεία, αλλά αυτό συμβαίνει σχεδόν σε όλο το Game, και έρχεται απευθείας κόντρα με τα πανέμορφα και πολύχρωμα σκηνικά του.

Επιπλέον συνάντησα αρκετά Graphical Glitches. Δηλαδή πολλοί χαρακτήρες και Sprites διαπερνούσαν το Backround, ή έβρισκαν σε Invisible Walls τα οποία ήταν τοποθετημένα όπου να ναι. Όπου και αυτό επίσης έσπαγε πάρα πολύ την απορρόφηση σου στο παιχνίδι, καθώς σε αρκετές φάσεις έβλεπες τις ατέλειες και το παιχνίδι ερχόταν σε κόντρα με την ομορφιά του, καθιστώντας την μια ψευδαίσθηση.

Από τεχνικής άποψης το παιχνίδι διαβάζει αυτόματα το Refresh Rate του Monitor σας και προσαρμόζεται εκεί. Τρέχει μια χαρά σε οποιοδήποτε σύστημα. Μαζί προφανώς με τα προαναφερθέντα προβλήματα. Δεν υπάρχει καμιά ρύθμιση για να αλλάξετε πέρα από τον φωτισμό και την γλωσσά των κειμένων.

Ήχος

Από την άλλη ο Ήχος και η Μουσική του The Wanderer κουβαλάει στις πλάτες του, το συναισθηματικό φόρτο που θέλει να νιώσεις η ιστορία. Και τα καταφέρνει εξαίσια! Χαρούμενη και ελπιδοφόρα όταν φαίνεται να υπάρχει φως στο τούνελ. Στενάχωρη και απότομη όταν συνειδητοποιείς ότι είσαι σε αδιέξοδο και δεν θα βρεις κανέναν να σε αγαπήσει όπως είσαι. Τα ουρλιαχτά των ανθρώπων που σε αντικρίζουν, όπως και οι άγριοι ήχοι που βγάζει το πλάσμα μας είναι πολύ καλοί. Χωρίς να υπάρχουν glitches στο ήχο σε κανένα σημείο του παιχνιδιού.

Συμπέρασμα

Το The Wanderer θα μπορούσε να είναι ένα υπέροχο διαμάντι των Story Telling Games. Καθώς έχει ενσαρκώσει με πλήρη ακρίβεια, όχι μόνο την αυθεντική ιστορία του αντίστοιχου βιβλίου, αλλά θέτει και υπέροχα το συναισθηματικο φόρτο, κάνοντας το μια αξέχαστη εμπειρία. Όμως το άδειο Gameplay και τα απογοητευτικά Controls του, αν και το καθιστούν εύκολο-προσβάσιμο σε πολύ κόσμο που μπορεί να μην παίζει καν παιχνίδια. Δεν το κάνουν ενδιαφέρον σαν διαδικασία και σίγουρα σπάνε τα νευρά σου σε αρκετά σημεία. Και ο ελέφαντας στο δωμάτιο είναι σίγουρα τα Glitches του και τα Game Breaking Bugs του. Τα οποία είναι απαράδεκτα για τον χρόνο που έχει κυκλοφορήσει και την τιμή που κυκλοφορεί ακόμα το παιχνίδι. Και δύστυχος φαίνεται οι Developers του να μην κάνουν κάποιο Update για να το διορθώσουν αλλά μόνο να υπόσχονται.

Οπότε αν θέλετε να παίξετε ένα αριστούργημα του Story Telling και να μάθετε την πραγματική ιστορία του Frankenstain και του τέρατος του. Αυτό το παιχνίδι είναι για εσάς. Όμως με δικό σας ρίσκο, από την στιγμή που μπορεί χωρίς κανέναν λόγο να κάνει τα δικά του. Να μην καταλαβαίνετε τι γίνεται, και να χάσετε την πρόοδο σας. Ήθελα πραγματικά να μου αρέσει, αλλά ο τεχνικός του τομέας με απογοήτευσε και δεν νομίζω να το ξανά επισκεφτώ ούτε να το προτείνω με ευκολία σε κάποιον.

Θα βρείτε το The Wanderer: Frankenstein’s Creature στα κινητά όλων τον λογισμικών στα 4,99 €. PC μέσο Steam και στο Nintendo Eshop στην τιμή των 14,99 €

Διαβάστε επίσης για το Review μας πάνω στο άλλο λογοτεχνικό έργο, του Franz Kafka, που έγινε παιχνίδι, το Metamorphosis, πατώντας εδώ!

The Wanderer: Frankenstein’s Creature

4.5

4.5/10

Θετικά

  • Υπέροχο και αληθινό Story
  • Λογοτεχνικό έργο σε παιχνίδι
  • Πολύ καλή μουσική και ήχος
  • Πολλαπλά τέλη με ίδια συναισθηματική φόρτιση

Αρνητικά

  • Game Breaking Bugs!
  • Κακά Controls που προκαλούν σύγχυση
  • Το αρτιστικό του είναι μια ψευδαίσθηση
  • Graphical Glitches και άκυρα Invisible Walls
  • Οι Developers δεν κάνουν κάτι για διορθώσουν τα από πάνω, ούτε μετά από ένα χρόνο κυκλοφορίας.

Orestis Syrianoglou

Μεγάλος fan των indie games και ανοιχτός σε προτάσεις παιχνιδιών που έχουν φτιαχτεί με μεράκι, νιάξιμο και στοργή. Έχω ένα παλιό καναλάκι στο youtube και ένα στο twitch όπου streamάρω κάθε τετάρτη στις 16:00. Ανοιχτός σε κουβέντα και συζητήσεις.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

For security, use of Google's reCAPTCHA service is required which is subject to the Google Privacy Policy and Terms of Use.

I agree to these terms.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη εμπειρία στο διαδίκτυο. Συμφωνώντας αποδεχτείτε τη χρήση των cookies σύμφωνα με την πολιτική cookie.