Post thumbnail

Με αφορμή τη νέα σεζόν Tokyo Ghoul και με το manga του Tokyo Ghoul;Re να οδεύει προς το κλείσιμό του, αποφάσισα να κάνω review το πρώτο manga ενός από τα πιο δημοφιλή anime/manga franchises της δεκαετίας.
Η ιστορία μας διαδραματίζεται στην Ιαπωνία σε ένα σύμπαν που παράλληλα με τους ανθρώπους ζουν ανθρωποφάγα πλάσματα , τα Ghouls. Βέβαια η ύπαρξή τους κρατιέται κρυφή και οι απλοί πολίτες δεν μπορούν να τα αναγνωρίσουν , καθώς αυτά φέρουν ανθρώπινη μορφή. Ο Ken Kaneki είναι ένας σχετικά αντικοινωνικός φοιτητής με μια μεγάλη αγάπη για τα βιβλία . Η ζωή του θα αλλάξει ριζικά όταν ένα βράδυ του επιτίθεται ένα Ghoul και την επομένη ,έπειτα από μια εγχείρηση, ο ίδιος ξυπνάει σαν ένα.

Το manga πραγματεύεται την ζωή του Kaneki ως Ghoul ( καθώς του μεταμοσχεύτηκαν όργανα από Ghouls) και το πως ο ίδιος προσπαθεί να εξισορροπήσει τους δύο κόσμους ανάμεσα στους οποίους ζει : φοιτητής τη μέρα και ανθρωποφάγο θηρίο τη νύχτα. Λόγω της αλλαγής που υπέστη δεν μπορεί πλέον να καλύπτει τις βιολογικές ανάγκες του με ανθρώπινη τροφή και αναγκάζεται να ψάξει για ανθρώπινη σάρκα. Ειδικά στην αρχή ο Kaneki προσπαθεί να κρατήσει την ανθρώπινη ζωή του και απαρνιέται τη νέα φύση του ως Ghoul, με αποτέλεσμα να υποφέρει. Σε αυτό το σημείο γίνονται και αναφορές στο έργο του Franz Kafka «Η Μεταμόρφωση». Καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου θα έρθει σε επαφή με διάφορα άτομα , Ghouls και ανθρώπους, που παραθέτουν την δική τους άποψη για το θέμα των Ghouls και την αντιμετώπισή τους , ο καθένας περιέχοντας μια δόση δικαιοσύνης στις αντιλήψεις του. Φυσικά δεν λείπουν οι ακραίες παρατάξεις και από τις δύο πλευρές.

Ένα ενδιαφέρον για το Tokyo Ghoul είναι ότι δεν υπάρχει κάποια παράταξη που να θεωρείται καθαρά κακή ή καλή, με περιορισμένες εξαιρέσεις . Ο καθένας φέρει μια δόση δικαίου στις πράξεις και αντιλήψεις του και όλα αυτά έχουν μια σημαντική επίδραση στον Kaneki ο οποίος όντας νεόφερτος στον κόσμο των Ghouls είναι tabula rasa. Γενικά η εξέλιξη του χαρακτήρα του Kaneki είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα σε όλο το manga. Το manga έχει αρκετή δράση , καθώς γίνονται συχνά μάχες μεταξύ Ghouls και ανθρώπων ή και με Ghouls μεταξύ τους, η οπoία κλιμακώνεται μετά τη μέση της ιστορίας . Οφείλω να αναφέρω ότι υπάρχει αρκετά γραφική απεικόνιση βίας , ιδίως στο πρώτο μέρος της ιστορίας, καθώς απεικονίζονται διαμελισμοί , ανθρώπινα όργανα και σε γενικές γραμμές πολύ gore( το οποίο όσοι είδαν το anime μάλλον έχασαν λόγω του χαζού κατ εμε censorship). Οι περισσότεροι χαρακτήρες που πρόκειται να επηρεάσουν την ιστορία αναλύονται σε γενικές γραμμές ικανοποιητικά. Παράλληλα ερευνάται και το μυστήριο του ανθρώπου που μετέτρεψε τον Kaneki σε Ghoul , πράγμα που προσδίδει περισσότερο ενδιαφέρον στην πλοκή.

Φυσικά δεν απουσιάζουν κλασικά στερεότυπα , όπως ψυχοπαθείς χαρακτήρες με εμμονή για τον πρωταγωνιστή, δυναμικό love interest, ειρηνοποιοί χαρακτήρες με σκοτεινά μυστικά κλπ. αλλά θεωρώ ότι αυτά μπορούν εύκολα να παραγραφούν σε σύγκριση με το σύνολο του έργου. Το κύριο θέμα μου ήταν το σχέδιο του manga. Ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις είναι οκ , οι σκηνές δράσης είναι ιδιαίτερα δυσδιάκριτες σε αρκετά σημεία με αποτέλεσμα να μην καταλαβαίνει ο αναγνώστης τι συμβαίνει. Το κύριο όμως πρόβλημα με το σχέδιο είναι ο σχεδιασμός των δευτερευόντων ,κυρίως, χαρακτήρων. Τα μοντέλα τους είναι τόσο όμοια σε σημείο που αν κανείς χάσει για λίγο καιρό επαφή με το manga και το ξαναρχίσει από το σημείο που το άφησε, να μην μπορεί να διακρίνει χαρακτήρες μεταξύ τους. Σε αυτόν τον τομέα θα μπορούσα να πω ότι το anime υπερτερεί. Αυτό ήταν ένα σημαντικό πρόβλημα για μένα καθώς το ξεκίνησα όταν ακόμα ήταν ongoing, (κάπου στο chapter 50) με αποτέλεσμα να χάνω συχνά επαφή.

Σε γενικές γραμμές το Tokyo Ghoul είναι ένα απλό manga το οποίο σπάνια παρεκκλίνει από την πεπατημένη των horror, action, superpower manga . Είναι ένα σύνολο πετυχημένων πολυχρησιμοποιημένων συνταγών που συναντάται και σε αρκετά άλλα έργα. Σημαίνει αυτό όμως ότι είναι κακό manga? Σε καμία περίπτωση ! Το Tokyo Ghoul χρησιμοποιεί σωστά αυτές τις στερεότυπες τεχνικές, κατά τη γνώμη μου, καταφέρνοντας να διατηρήσει την ταυτότητά του και να μη μοιάζει σα να βγήκε από γραμμή παραγωγής. Ήταν από το πρώτα manga που διάβασα και κατάφερε να με κρατήσει παρόλο που τα κεφάλαια βγαίναν με πολύ αργό ρυθμό. Αν ψάχνετε ένα σχετικά μεγάλο manga με δράση, δράμα και ελαφρά horror themes, σας το προτείνω ανεπιφύλακτα.

Σας άρεσε το review? Πείτε μου τη γνώμη σας στα σχόλια.

Facebook
Facebook
YouTube
YouTube
Instagram