Game ReviewsReviews

Unto the End review

Μικρές ομάδες, μεγάλες βλέψεις

Έχουμε δει πολλές φορές πολύ μικρές ομάδες ή ακόμα και ένα με δύο άτομα να δημιουργούν αξιέπαινα παιχνίδια. Αυτό μας δείχνει πως δεν χρειάζονται μεγάλα studio για να δημιουργηθούν επιτυχημένα παιχνίδια όπως άλλωστε έχουμε δει από αρκετούς indie developers. Αυτήν την φορά η 2 Ton Studios, μία ομάδα δύο ατόμων, μας φέρνει το Unto the End. Με την βοήθεια της Big Sugar ως publisher κυκλοφόρησε στις 9 Δεκεμβρίου ένα “διαφορετικό” παιχνίδι.

Το Unto the End έρχεται ως ένα 2D action adventure παιχνίδι να δώσει μερικές δικές του πινελιές σε μία πιο cinematic εμπειρία. Η μικρή του διάρκεια το βοηθάει να μοιάζει περισσότερο σαν μία μικρή ταινία την οποία βλέπεις μέσα σε 2 με 3 ώρες.

Ένας ρεαλιστικός τρόπος μάχης

Από την αρχή το Unto the End σε προειδοποιεί πως θα ζήσεις μία σκληρή περιπέτεια. Το σπαθί σου μπορεί να πέσει, οι δυνατότητες σου θα δοκιμαστούν και το σκληρό περιβάλλον θα σε σκοτώσει. Όλα αυτά σε ετοιμάζουν για μία εμπειρία τύπου εναλλακτικού survival dark souls αν θα μπορούσαμε να το πούμε.

Ξεκινάμε με την οικογένεια μας να μας αποχαιρετεί. Ένα δόρι από τον γιο μας και μία τούφα από τα μαλλιά της γυναίκας μας για φυλαχτό είναι τα αποχαιρετιστήρια δώρα μας. Καθώς προχωράμε δημιουργείται ένα αδιαπέραστο κενό μεταξύ μας και θα πρέπει να βρούμε τρόπο επιστροφής.

Ως τρόπο μάχης έχουμε ένα σπαθί με το οποίο μπορούμε να κάνουμε ψηλή και χαμηλή άμυνα. Επίσης, μπορούμε να πετάξουμε και το δόρι ή το κοκκάλινο μαχαίρι που έχουμε. Τέλος, ένας πυρσός μας προσφέρει φως στις σκοτεινές περιοχές.

Τα παραπάνω πράγματα μπορούν να μας πέσουν εν ώρα μάχης που σημαίνει πως μπορεί να μείνουμε αβοήθητοι. Μπορούμε φυσικά να τα ξανασηκώσουμε με το πάτημα ενός κουμπιού. Μέσα σε αυτά έχουμε και μία τσάντα στην οποία βάζουμε τα πράγματα που θα βρούμε στο ταξίδι μας. Βότανα, ξυλαράκια, κόκκαλα και δέρμα ζώων είναι τα βασικά που θα έχουμε για το crafting μας.

Υπάρχουν και άλλα αντικείμενα που μπορεί να βρούμε με μερικά να είναι υποχρεωτικά για την εξέλιξη του παιχνιδιού και άλλα όχι. Αυτά τα βρίσκουμε κάνοντας loot διάφορα πράγματα στο παιχνίδι χωρίς όμως να υπάρχει κάποιο interaction. Αυτό καταλήγει στο πολλαπλό πάτημα του κουμπιού για loot καθώς προχωράς επειδή δεν ξέρεις τι μπορεί να έχει κάτι και τι όχι.

Υπάρχει και ένα σύστημα που μοιάζει με bonfire στο οποίο κάνουμε rest. Μπορούμε να γιατρέψουμε τις πληγές μας, να αναβαθμίσουμε την πανοπλία μας ή να φτιάξουμε ένα healing potion. Επίσης, μπορούμε να πάμε στο training του Unto the End για το combat ώστε να κάνουμε μία μικρή εξάσκηση. Υπάρχει και η δυνατότητα να ανοίξεις την τσάντα και πατώντας πάνω σε μερικά αντικείμενα να αναπωλήσεις κάποιες στιγμές. Αυτά είναι τα πολύ βασικά του στοιχεία.

Ένα ασυνήθιστο και σκληρό σύστημα μάχης

Μία ιδέα με περίεργη υλοποίηση

Η ιδέα λοιπόν του να χάνεις τα πράγματα σου εν ώρα μάχης και να πρέπει να τα διαχειριστείς όλα αυτά ακούγεται ενδιαφέρον και ίσως τρομακτική. Το combat του είναι δύσκολο αλλά όχι ακριβώς για τους σωστούς λόγους.

Αρχικά, δεν υπάρχει κάτι που να σου λέει πόση ζωή έχεις εσύ ή ο αντίπαλος σου. Εσύ μπορεί να πεθάνεις στα τρία χτυπήματα και ο αντίπαλος σου στα 5. Ο μόνος τρόπος για να γνωρίζεις είναι μέσω των πληγών στα σώματα σας. Οι μάχες του θυμίζουν ένα πιο απλό For Honor καθώς θέλει γρήγορες αντιδράσεις στα block και σωστά χτυπήματα. Όταν τα hitboxes λειτουργούν σωστά τότε βλέπεις έναν ενδιαφέρον χορό ανάμεσα σε δύο μαχητές. Όταν όμως δεν λειτουργούν αναρωτιέσαι τι έχει πάει λάθος.

Μερικές φορές η δυνατότητα του roll σε σώζει και άλλες απλά σε δικάζει. Μετά από δύο rolls ο χαρακτήρας κουράζεται και αργεί για μία στιγμή να επανέλθει. Το ίδιο συμβαίνει και σε κρίσιμα χτυπήματα που μπορεί να έχει δεχθεί. Κάποιες φορές την ώρα του roll ίσως καταλήξεις πάνω στον αντίπαλο σου αντί για πίσω του. Αυτό σε κάνει να πετάς τα όπλα σου και να πρέπει να τα μαζέψεις πάλι. Άυτό αποτελούσε πρόβλημα σε πολύ κλειστούς χώρους καθώς είτε πέφτεις πάνω στον αντίπαλο είτε πάνω σε τοίχο.

Εδώ θα σκεφτεί κανείς ότι μπορείς απλά να κάνεις block με το σπαθί αλλά εάν ο αντίπαλος σου έχει δυνατές επιθέσεις τότε σε κάθε άμυνα στο πετάει. Αυτό δεν το βοηθάνε και τα αργά animations που σου κοστίζουν κάθε φορά. Η αναπλήρωση από τα roll ή από τις επιθέσεις σε κάνει να πιστεύεις μερικές φορές πως θα τιμωρηθείς και μόνο που θα τα πατήσεις.

Γενικά, το σύστημα μάχης του αν και ιδιαίτερο χάνει σε πολλά σημεία και το κάνει δυσκολότερο ή και μερικές φορές ανυπόφορο. Σε σημείο μάλιστα να φαίνεται πως στηρίζεσαι στην τύχη παρά στις ικανότητες σου. Σε αυτό βοηθάει το εύκολο σύστημα checkpoint που έχει καθώς σε ξεκινάει σχεδόν δίπλα από εκεί που πέθανες κάθε φορά.

Σκοτάδι, φως και ξανά σκοτάδι

Μέσα στις περίπου 3 ώρες στο Unto the End περιηγήσε κυρίως σε ζωγραφισμένες στο χέρι σπηλιές και χιόνια. Έχει μερικά στοιχεία platforming όπου το περιβάλλον σου επιφυλάσει εκπλήξεις. Κάτι το οποίο αρχικά μοιάζει όμορφο χάνεται στην πορεία καθώς επαναλαμβάνεται συνεχώς. Σπηλιά, επιφάνεια, σπηλιά και συνεχίζει έτσι. Μία λούπα στην οποία χάνεται μέσα στην ήδη μικρή διάρκεια του.

Κατά την διάρκεια αυτού του ταξιδιού υπάρχουν και traders που μπορείς να ανταλλάξεις materials και να πάρεις ειδικά αντικείμενα. Δεν σου λέει πως και γιατί οπότε είναι μία διαδικασία πειραματισμού, κάτι που κυριαρχεί στο παιχνίδι.

Σε τι όμως αποσκοπεί όλο αυτό;

Ένα μεγάλο ερώτημα έιχα όταν τελείωσε το Unto the End και αυτό ήταν “Γιατί?”. “Γιατί έκανα όλο αυτό το ταξίδι για να καταλήξω ξανά πίσω? Έφυγα απλά για να φύγω και να υπάρξει κάτι? Κέρδισα κάτι μέσα σε όλο αυτό?” Αυτά τα ερωτήματα έμειναν αναπάντητα καθώς δεν κατάλαβα ποτέ τον λόγο του ταξιδιού. Όλα αυτά τα πλάσματα που συνάντησα δεν έδωσαν κάτι στην ιστορία οπότε δεν μπορούσα να ακολουθήσω κάποιο σενάριο.

Σε συνδυασμό με το παραπάνω έρχονται τα checkpoints όπου ενώ σου κάνουν την ζωή πιο έυκολη τελικά δεν σου μεταδίδουν τίποτα. Εφόσον λοιπόν δεν είχα έναν πυλώνα στην ιστορία αλλά ούτε στην αυτοεξέλιξη μου μέσω των σκληρών συνθηκών τότε γιατί το έκανα όλο αυτό?

Η μόνη σκοπιά που θα μπορούσα να το δω είναι μίας απλής κινηματογραφικής ταινίας όπου απλά την βλέπεις για να την δεις. Σου προσφέρει μερικές ιδέες που έχουν ενδιαφέρον υπόσταση αλλά κενή υλοποίηση. Τα τοπία και ο ήχος προσδίδουν πάνω της αλλά χάνονται στην ατέρμωνη επανάληψη των ίδιων συνθηκών.

Θα μπορούσα να το προτείνω άραγε?

Μία ομάδα δύο ατόμων με την βοήθεια φίλων και την στήριξη των συγγενών κατάφερε να δημιουργήσει ένα καλό παιχνίδι. Το Unto the End δεν αποτελεί ένα κακό παιχνίδι παρά τα αρνητικά του. Απλά χάνεται στην υλοποιήση των ιδεών και στην διαφορετικότητα του. Προσπαθεί μέσω των ιδεών του να προσφέρει κάτι το οποίο πολλές φορές δεν λειτουργεί και δεν σου μαθάινει πράγματα. Θα μπορούσα να το προτείνω σε κάποια μεγάλη έκπτωση καθώς η διάρκεια του μαζί με το περιεχόμενο δεν δικαιολογεί την τιμή του. Μπορείτε να το βρείτε για PC στα 20,99€, για Xbox, PS4 και Switch στα 24,99€.

Διαβάστε επίσης για το Berserk: The Motion Comic.

Unto the End

6

6.0/10

Θετικά

  • Ενδιάφερον σκέψη για combat mechanics
  • Όμορφη δουλειά στα τοπία
  • Μία πιο raw και αληθινή αισθητική στον χαρακτήρα

Αρνητικά

  • Το combat του είναι λίγο clunky
  • Επαναλαμβάνεται πολύ στην ήδη μικρή διάρκεια του
  • Δεν υπάρχει κάποιο νόημα για την εξέλιξη των γεγονότων
  • Μερικές φορές είναι σαν να στηρίζεσαι στην τύχη και όχι στις δυνατότητες σου

FrostBubbleZ

Ονομάζομαι Σωτήρης και αν με ψάχνεις λογικά θα είμαι στο PC ψάχνοντας να αγοράσω ένα παιχνίδι. Θα το παίξω για λίγο και θα το αφήσω στο ράφι μαζί με τα υπόλοιπα εκατοντάδες παιχνίδια που έχω. Μου αρέσει να ανακαλύπτω νέους κόσμους και να σπαταλάω τα λεφτά μου σε παιχνίδια που μεγαλώνουν την κόρη του ματιού μου. Ως κάτοχος PS4, PC και Switch προσπαθώ να θρέψω και τις 3 κονσόλες για να μην είναι με το παράπονο. Εκτός από τα παιχνίδια λατρεύω τα anime με μερικά αγαπημένα να είναι το Attack on Titan, Re:Zero και Grand blue. Από παιχνίδια σίγουρα στην λίστα αγαπημένων είναι το Persona 5, Sly Cooper, Dark Souls και το Link's Awakening στην gameboy color εποχή. Μέσω του Gamesenpai μπορώ να ζω αυτούς τους νέους κόσμους παρέα με καλούς φίλους. Σας αφήνω, παώ να δω αν έχει καμία καλή έκπτωση.

Related Articles

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

For security, use of Google's reCAPTCHA service is required which is subject to the Google Privacy Policy and Terms of Use.

I agree to these terms.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Back to top button

Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη εμπειρία στο διαδίκτυο. Συμφωνώντας αποδεχτείτε τη χρήση των cookies σύμφωνα με την πολιτική cookie.